عمر، دانهایست طلایی که تنها یکبار در خاک زندگی کاشته میشود.
هر لحظه که میگذرد، یا گلی میرویاند یا از دست میرود.
پس آن را با عشق، یادگیری و نیکی خرج کن تا جاودانه بماند.
علم، پرندهایست که بالهایش تو را تا بلندترین آسمانها میبرد.
هر دانشی که میآموزی، چراغی در مسیرت روشن میشود.
و کسی که با نور علم راه میرود، هرگز در تاریکی گم نمیشود.
خداوند عاشق توعه پس خودتو دوست داشته باش چون دوست داشتن خودت نشونه احترام به عشق خداس
و چه عشقی بالاتر از عشق خداوند به بندش
تو قویتر از اون چیزی هستی که فکرش رو میکنی. فقط کافیِ خودت رو باور کنی!
لبخند تو برای دنیا کوچیکه،
اما برای دل یه آدم، شاید همهی شادی باشه.
پشتکار
مثل قطرههای باران است؛ شاید آرام و بیصدا، اما با تکرار و استمرارش، حتی سختترین صخرهها را نیز شکل میدهد.
علم
همان چراغی است که راههای ناشناخته را روشن میکند؛
هر قدمی که در مسیر دانش برمیداری، جهان را برای خودت و دیگران روشنتر میکنی.
